Noun: siðr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | siðr |
| Sg. Def. | siðrinn |
| Pl. Indef. | siðir |
| Pl. Def. | siðirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | siðar |
| Sg. Def. | siðarins |
| Pl. Indef. | siða |
| Pl. Def. | siðanna |
Dative
| Sg. Indef. | siði |
| Sg. Def. | siðinum |
| Pl. Indef. | siðum |
| Pl. Def. | siðunum |
Accusative
| Sg. Indef. | sið |
| Sg. Def. | siðinn |
| Pl. Indef. | siðu |
| Pl. Def. | siðuna |
Sample Sentences
Nouns inflected like siðr
frǫmuðr,
birkiviðr,
dauðr,
kviðr,
verðr,
óðr,
dagverðr,
annfriðr,
úfriðr,
kvistr,
liðr,
limr,
litr,
tigr,
viðr,
siðr,
Etymology
From Proto-Germanic *siduz, from Proto-Indo-European *swedʰ- (“custom, habit”). Cognate to Old English sidu (“a custom; a manner; a rite; purity”), Old High German situ (“a custom, a habit”) (whence German Sitte), Gothic 𐍃𐌹𐌳𐌿𐍃 (sidus), Ancient Greek ἦθος (êthos). See: Old English Nouns '
sidu', German Nouns '
Sitte', Gothic Nouns '
𐍃𐌹𐌳𐌿𐍃', Ancient Greek Nouns '
ἦθος'.
Verbs referencing "siðr"
Swedish Nouns
sed, Faroese Nouns
siður, Icelandic Nouns
siður, Old English Nouns
sidu.
Translations