Noun: sǫg
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | sǫg |
| Sg. Def. | sǫgin |
| Pl. Indef. | sagar; sagir |
| Pl. Def. | sagarnar; sagirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | sagar |
| Sg. Def. | sagarinnar |
| Pl. Indef. | saga |
| Pl. Def. | saganna |
Dative
| Sg. Indef. | sǫg |
| Sg. Def. | sǫginni |
| Pl. Indef. | sǫgum |
| Pl. Def. | sǫgunum |
Accusative
| Sg. Indef. | sǫg |
| Sg. Def. | sǫgina |
| Pl. Indef. | sagar; sagir |
| Pl. Def. | sagarnar; sagirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like sǫg
sǫg,
Etymology
From Proto-Germanic *sagō, from Proto-Indo-European *sek- (“to cut”). Cognate with Old English saga, sagu (English saw), Old Frisian sage (West Frisian seage), Old Saxon saga, Dutch zaag, Old High German saga (German Säge). See: Old English Nouns '
saga', English Nouns '
saw', Dutch Nouns '
zaag', German Nouns '
Säge'.
Verbs referencing "sǫg"
Old English Nouns
saga, Faroese Nouns
sag, Norwegian Bokmål Nouns
sag, Norwegian Nynorsk Nouns
sag, Swedish Nouns
såg, Danish Nouns
sav, Icelandic Nouns
sög.
Translations