Noun: marr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | marr |
| Sg. Def. | marrinn |
| Pl. Indef. | marar; marir |
| Pl. Def. | mararnir; marirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | mars |
| Sg. Def. | marsins |
| Pl. Indef. | mara |
| Pl. Def. | maranna |
Dative
| Sg. Indef. | mari; mar |
| Sg. Def. | marinum |
| Pl. Indef. | mǫrum |
| Pl. Def. | mǫrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | mar |
| Sg. Def. | marinn |
| Pl. Indef. | mara; mari |
| Pl. Def. | marana; marina |
Sample Sentences
Nouns inflected like marr
marr,
Etymology
From Proto-Germanic *marhaz (“horse”). Compare Old English mearh, Old Frisian mar, Old High German marah. See: Old English Nouns '
mearh'.
Verbs referencing "marr"
French Nouns
mare, Icelandic Nouns
mar, Old English Nouns
mere, Old English Nouns
mearh, Gothic Nouns
𐌼𐌰𐍂𐌴𐌹, Faroese Nouns
marur.
Translations