Noun: konungr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | konungr |
| Sg. Def. | konungrinn |
| Pl. Indef. | konungar |
| Pl. Def. | konungarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | konungs |
| Sg. Def. | konungsins |
| Pl. Indef. | konunga |
| Pl. Def. | konunganna |
Dative
| Sg. Indef. | konungi |
| Sg. Def. | konunginum |
| Pl. Indef. | konungum |
| Pl. Def. | konungunum |
Accusative
| Sg. Indef. | konung |
| Sg. Def. | konunginn |
| Pl. Indef. | konunga |
| Pl. Def. | konungana |
Sample Sentences
-
Egill konungr spurði þetta, ok fór at leita þeira með liði sínu […] (King Egil heard of this and began to seek them with his men […]) [Heimskringla, in 1829, J. F. W. Schlegel, Hin forna lögbok islendinga sem nefnist Gragas, Volume II. Copenhagen, page 345]
Nouns inflected like konungr
skarfr,
øruggleikr,
stríðleikr,
greypleikr,
mildleikr,
hildileikr,
þykkleikr,
úfríðleikr,
vitrleikr,
jarldómr,
kunnleikr,
slœgleikr,
auraskortr,
tíðleikr,
roskinleikr,
horskleikr,
sandmelr,
døkkleikr,
skærleikr,
værleikr, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Proto-Germanic *kuningaz (“king”). Cognate with Old English cyning, Old Frisian kening, kining, Old Saxon cuning, Old Dutch kuning, Old High German kuning. See: Old English Nouns '
cyning'.
Verbs referencing "konungr"
Middle English Nouns
king, Danish Nouns
konge, Norwegian Bokmål Nouns
konge, German Nouns
König, Icelandic Nouns
konungur, Swedish Nouns
kung, Faroese Nouns
kongur, Norwegian Nynorsk Nouns
konung, Swedish Nouns
konung, Russian Nouns
конунг.
Translations