Noun: kinn
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | kinn |
| Sg. Def. | kinnin |
| Pl. Indef. | kinnr; kiðr |
| Pl. Def. | kinnrnar |
Genitive
| Sg. Indef. | kinnar |
| Sg. Def. | kinnarinnar |
| Pl. Indef. | kinna |
| Pl. Def. | kinnanna |
Dative
| Sg. Indef. | kinn |
| Sg. Def. | kinninni |
| Pl. Indef. | kinnum |
| Pl. Def. | kinnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kinn |
| Sg. Def. | kinnina |
| Pl. Indef. | kinnr; kiðr |
| Pl. Def. | kinnrnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like kinn
kinn,
Etymology
From Proto-Germanic *kinnuz, from Proto-Indo-European *ǵénu- (“cheek”).
Verbs referencing "kinn"
Danish Nouns
kind, Swedish Nouns
kind, Icelandic Nouns
kinn, Norwegian Bokmål Nouns
kinn, Norwegian Nynorsk Nouns
kinn, Old English Nouns
cinn.
Translations