Noun: hǫrgr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | hǫrgr |
| Sg. Def. | hǫrgrinn |
| Pl. Indef. | hǫrgar |
| Pl. Def. | hǫrgarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hǫrgs |
| Sg. Def. | hǫrgsins |
| Pl. Indef. | hǫrga |
| Pl. Def. | hǫrganna |
Dative
| Sg. Indef. | hǫrgi |
| Sg. Def. | hǫrginum |
| Pl. Indef. | hǫrgum |
| Pl. Def. | hǫrgunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hǫrg |
| Sg. Def. | hǫrginn |
| Pl. Indef. | hǫrga |
| Pl. Def. | hǫrgana |
Sample Sentences
-
Hörg hann mér gerði · hlaðinn steinum, […] (A cairn he made for me, loaded with stones […]) [Hyndluljóð, verse 10, lines 1-2, in 1860, T. Möbius, Edda Sæmundar hins fróða: mit einem Anhang zum Theil bisher ungedruckter Gedichte. Leipzig, page 83]
Nouns inflected like hǫrgr
skarfr,
øruggleikr,
stríðleikr,
greypleikr,
mildleikr,
hildileikr,
þykkleikr,
úfríðleikr,
vitrleikr,
jarldómr,
kunnleikr,
slœgleikr,
auraskortr,
tíðleikr,
roskinleikr,
horskleikr,
sandmelr,
døkkleikr,
skærleikr,
værleikr, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Proto-Germanic *harugaz (“sanctuary, cairn, grove”). Cognate with Old English hearg, hearga, Old High German harug, haruc, haruch. Ultimately from Proto-Indo-European *ḱarǝk- (“fenced or enclosed area”). See: Old English Nouns '
hearg'.
Verbs referencing "hǫrgr"
Faroese Nouns
hørgur, Icelandic Nouns
hörgur.
Translations