Noun: hundr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | hundr |
| Sg. Def. | hundrinn |
| Pl. Indef. | hundar |
| Pl. Def. | hundarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hunds |
| Sg. Def. | hundsins |
| Pl. Indef. | hunda |
| Pl. Def. | hundanna |
Dative
| Sg. Indef. | hundi |
| Sg. Def. | hundinum |
| Pl. Indef. | hundum |
| Pl. Def. | hundunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hund |
| Sg. Def. | hundinn |
| Pl. Indef. | hunda |
| Pl. Def. | hundana |
Sample Sentences
Nouns inflected like hundr
skarfr,
øruggleikr,
stríðleikr,
greypleikr,
mildleikr,
hildileikr,
þykkleikr,
úfríðleikr,
vitrleikr,
jarldómr,
kunnleikr,
slœgleikr,
auraskortr,
tíðleikr,
roskinleikr,
horskleikr,
sandmelr,
døkkleikr,
skærleikr,
værleikr, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Proto-Germanic *hundaz, whence also Old Saxon, Old English, Old Frisian, and Old Dutch hund, Old High German hunt, Gothic 𐌷𐌿𐌽𐌳𐍃 (hunds). Ultimately from Proto-Indo-European *ḱʷn̥tós, from *ḱwṓ (“dog”). See: Gothic Nouns '
𐌷𐌿𐌽𐌳𐍃'.
Verbs referencing "hundr"
Danish Nouns
hund, Norwegian Bokmål Nouns
hund, Norwegian Nynorsk Nouns
hund, Old English Nouns
hund, Swedish Nouns
hund, Faroese Nouns
hundur, Icelandic Nouns
hundur, Latvian Nouns
suns, Gothic Nouns
𐌷𐌿𐌽𐌳𐍃.
Translations