Noun: hein
Gender:
Nominative
| Sg. Indef. | hein |
| Sg. Def. | heinin |
| Pl. Indef. | heinar; heinir |
| Pl. Def. | heinarnar; heinirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | heinar |
| Sg. Def. | heinarinnar |
| Pl. Indef. | heina |
| Pl. Def. | heinanna |
Dative
| Sg. Indef. | hein |
| Sg. Def. | heininni |
| Pl. Indef. | heinum |
| Pl. Def. | heinunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hein |
| Sg. Def. | heinina |
| Pl. Indef. | heinar; heinir |
| Pl. Def. | heinarnar; heinirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like hein
sigrún,
tíund,
kvern,
búð,
und,
rún,
stund,
ambátt,
leið,
hein,
Etymology
Inherited from Proto-Norse *ᚺᚨᛁᚾᚢ (*hainu). Cognate with Old English hān (English hone). See: English Nouns '
hone'.
Verbs referencing "hein"
Swedish Nouns
hen, Dutch Nouns
heen.
Translations