Noun: hǫnd
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | hǫnd |
| Sg. Def. | hǫndin |
| Pl. Indef. | hendr |
| Pl. Def. | hendrnar |
Genitive
| Sg. Indef. | handar |
| Sg. Def. | handarinnar |
| Pl. Indef. | handa |
| Pl. Def. | handanna |
Dative
| Sg. Indef. | hendi |
| Sg. Def. | hendinni |
| Pl. Indef. | hǫndum |
| Pl. Def. | hǫndunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hǫnd |
| Sg. Def. | hǫndina |
| Pl. Indef. | hendr |
| Pl. Def. | hendrnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like hǫnd
hǫnd,
Etymology
From Proto-Germanic *handuz (“hand”). Cognate with Old English hand, Old Frisian hand, Old Saxon hand, Old Dutch hant, Old High German hant, Gothic 𐌷𐌰𐌽𐌳𐌿𐍃 (handus). See: Old English Nouns '
hand', Gothic Nouns '
𐌷𐌰𐌽𐌳𐌿𐍃'.
Verbs referencing "hǫnd"
Norwegian Bokmål Nouns
hand, Norwegian Nynorsk Nouns
hand, Old English Nouns
hand, Swedish Nouns
hand, Faroese Nouns
hond, Norwegian Nynorsk Nouns
hond, Icelandic Nouns
hönd, Danish Nouns
hånd, Norwegian Bokmål Nouns
hånd.
Translations