Noun: hár
Gender: n
m
Nominative
| Sg. Indef. | hár |
| Sg. Def. | hárit; hárinn |
| Pl. Indef. | hár; háir |
| Pl. Def. | hárin; háirnir; hárnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hárs; hás |
| Sg. Def. | hársins; hásins |
| Pl. Indef. | hára; há |
| Pl. Def. | háranna; hánna |
Dative
| Sg. Indef. | hári; há; hái |
| Sg. Def. | hárinu; hánum; háinum |
| Pl. Indef. | hárum; hám |
| Pl. Def. | hárunum; hánum |
Accusative
| Sg. Indef. | hár; há |
| Sg. Def. | hárit; háinn |
| Pl. Indef. | hár; hái; há |
| Pl. Def. | hárin; háina; hána |
Sample Sentences
-
Har vex á kykvendum, en hȧr er fiskr. (Hair grows on living things, but har is a fish.) [First Grammatical Treatise, 84 22]
Nouns inflected like hár
hár,
Etymology
From Proto-Germanic *hērą (“hair”). Compare Old Saxon and Old High German hār, Old English her, hǣr. See: Old English Nouns '
her'.
Verbs referencing "hár"
Danish Nouns
hår, Norwegian Bokmål Nouns
hår, Norwegian Nynorsk Nouns
hår, Swedish Nouns
hår, Norwegian Nynorsk Nouns
hai, German Nouns
Hai, Faroese Nouns
hár, Icelandic Nouns
hár, Dutch Nouns
haai, Old English Nouns
hær, Faroese Nouns
háur, Norwegian Nynorsk Nouns
hå.
Translations