Noun: gǫrn
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | gǫrn |
| Sg. Def. | gǫrnin |
| Pl. Indef. | garnar; garnir |
| Pl. Def. | garnarnar; garnirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | garnar |
| Sg. Def. | garnarinnar |
| Pl. Indef. | garna |
| Pl. Def. | garnanna |
Dative
| Sg. Indef. | gǫrn |
| Sg. Def. | gǫrninni |
| Pl. Indef. | gǫrnum |
| Pl. Def. | gǫrnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | gǫrn |
| Sg. Def. | gǫrnina |
| Pl. Indef. | garnar; garnir |
| Pl. Def. | garnarnar; garnirnar |
Sample Sentences
-
þvíat þik á hjǫrvi skulu · ins hrímkalda magar (for on a sword the gods shall bind you with your ice-cold son's guts) [Lokasenna 49/3–4]
Nouns inflected like gǫrn
gǫrn,
Etymology
From Proto-Germanic *garnō.
Verbs referencing "gǫrn"
Latvian Nouns
zarna, Icelandic Nouns
görn.
Translations