Noun: fár
Gender: n
Nominative
| Sg. Indef. | fár |
| Sg. Def. | fárit |
| Pl. Indef. | fár |
| Pl. Def. | fárin |
Genitive
| Sg. Indef. | fárs |
| Sg. Def. | fársins |
| Pl. Indef. | fára |
| Pl. Def. | fáranna |
Dative
| Sg. Indef. | fári |
| Sg. Def. | fárinu |
| Pl. Indef. | fárum |
| Pl. Def. | fárunum |
Accusative
| Sg. Indef. | fár |
| Sg. Def. | fárit |
| Pl. Indef. | fár |
| Pl. Def. | fárin |
Sample Sentences
Nouns inflected like fár
ennitungl,
augnamein,
biskupskør,
brimsvín,
ím,
úr,
ef,
ok,
ástig,
aflát,
amboð,
grjót,
beizl,
brauð,
hljóð,
haust,
hvísl,
naust,
tungl,
kveld, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Inherited from Proto-Norse *ᚠᚨᚱᚨ (*fara /fāra/) (attested in compound), from Proto-Germanic *fērą, whence also Old English fǣr, Old Saxon vār, Old High German fāra.
Verbs referencing "fár"
Swedish Nouns
fara, Faroese Nouns
fár, Icelandic Nouns
fár, Danish Nouns
fårekylling.
Translations