Noun: eyra
Gender: n
Nominative
| Sg. Indef. | eyra |
| Sg. Def. | eyrat |
| Pl. Indef. | eyru |
| Pl. Def. | eyrun |
Genitive
| Sg. Indef. | eyra |
| Sg. Def. | eyrans |
| Pl. Indef. | eyrna |
| Pl. Def. | eyrnanna |
Dative
| Sg. Indef. | eyra |
| Sg. Def. | eyranu |
| Pl. Indef. | eyrum |
| Pl. Def. | eyrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | eyra |
| Sg. Def. | eyrat |
| Pl. Indef. | eyru |
| Pl. Def. | eyrun |
Sample Sentences
Etymology
From the voiced Verner alternant of Proto-Germanic *ausô, from Proto-Indo-European *h₂ows- (“ear”). Compare Old Dutch, Old High German, and Old Saxon ōra, Old English ēare, Old Frisian āre, Gothic 𐌰𐌿𐍃𐍉 (ausō). See: Old English Nouns '
ēare', Gothic Nouns '
𐌰𐌿𐍃𐍉'.
Verbs referencing "eyra"
Swedish Nouns
öra, Danish Nouns
øre, Norwegian Bokmål Nouns
øre, Icelandic Nouns
eyra, Old English Nouns
eare, Faroese Nouns
oyra, Norwegian Nynorsk Nouns
øyra, Norwegian Nynorsk Nouns
øra.
Translations