Noun: braut
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | braut |
| Sg. Def. | brautin |
| Pl. Indef. | brautir |
| Pl. Def. | brautirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | brautar |
| Sg. Def. | brautarinnar |
| Pl. Indef. | brauta |
| Pl. Def. | brautanna |
Dative
| Sg. Indef. | braut; brautu |
| Sg. Def. | brautinni; brautunni |
| Pl. Indef. | brautum |
| Pl. Def. | brautunum |
Accusative
| Sg. Indef. | braut |
| Sg. Def. | brautina |
| Pl. Indef. | brautir |
| Pl. Def. | brautirnar |
Sample Sentences
Etymology
From Proto-Germanic *brautō, derived from the verb *breutaną (“to break”) (hence Old Norse brjóta). For the semantic development, compare French route (“road”) from Latin rupta (via) (“broken way”). See: Old Norse Nouns '
brjóta'.
Verbs referencing "braut"
Icelandic Nouns
braut, Norwegian Nynorsk Nouns
braut, Faroese Nouns
breyt.
Translations