Noun: ben
Gender: n
Nominative
| Sg. Indef. | ben |
| Sg. Def. | benin; benit |
| Pl. Indef. | benjar; ben |
| Pl. Def. | benjarnar; benin |
Genitive
| Sg. Indef. | benjar; bens |
| Sg. Def. | benjarinnar; bensins |
| Pl. Indef. | benja |
| Pl. Def. | benjanna |
Dative
| Sg. Indef. | ben; beni |
| Sg. Def. | beninni; beninu |
| Pl. Indef. | benjum |
| Pl. Def. | benjunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ben |
| Sg. Def. | benina; benit |
| Pl. Indef. | benjar; ben |
| Pl. Def. | benjarnar; benin |
Sample Sentences
Nouns inflected like ben
eng,
ben,
Etymology
From Proto-Germanic *banjō.
Verbs referencing "ben"
Faroese Nouns
ben, English Nouns
bane, Old English Nouns
benn.
Translations