smæccan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of smæccan

Infinitive

smæċċan
smæċċenne

Participles

Presentsmæċċende
Past(ġe)smæht

Indicative

Present

1st sing.smæċċe
2nd sing.smæċċest; smæcst
3rd sing.smæċċeþ; smæcþ
1st plur.smæċċaþ
2nd plur.smæċċaþ
3rd plur.smæċċaþ

Past

1st sing.smæhte
2nd sing.smæhtest
3rd sing.smæhte
1st plur.smæhton
2nd plur.smæhton
3rd plur.smæhton

Subjunctive

Present

1st sing.smæċċe
2nd sing.smæċċe
3rd sing.smæċċe
1st plur.smæċċen
2nd plur.smæċċen
3rd plur.smæċċen

Past

1st sing.smæhte
2nd sing.smæhte
3rd sing.smæhte
1st plur.smæhten
2nd plur.smæhten
3rd plur.smæhten

Imperative

Singularsmæċċ
Pluralsmæċċaþ

Verbs conjugated like 'smæccan'

smæccan,

Etymology

From Proto-West Germanic *smakkijan. Cognate with Old High German smekken, Old Frisian smekka.

Sample Sentences

Cognates

-