mæssian – Old English verb conjugation

Old English verb forms of mæssian

Infinitive

mæssian
mæssienne

Participles

Presentmæssiende
Past(ġe)mæssod

Indicative

Present

1st sing.mæssiġe
2nd sing.mæssast
3rd sing.mæssaþ
1st plur.mæssiaþ
2nd plur.mæssiaþ
3rd plur.mæssiaþ

Past

1st sing.mæssode
2nd sing.mæssodest
3rd sing.mæssode
1st plur.mæssodon
2nd plur.mæssodon
3rd plur.mæssodon

Subjunctive

Present

1st sing.mæssiġe
2nd sing.mæssiġe
3rd sing.mæssiġe
1st plur.mæssiġen
2nd plur.mæssiġen
3rd plur.mæssiġen

Past

1st sing.mæssode
2nd sing.mæssode
3rd sing.mæssode
1st plur.mæssoden
2nd plur.mæssoden
3rd plur.mæssoden

Imperative

Singularmæssa
Pluralmæssiaþ

Verbs conjugated like 'mæssian'

cnossian, hwisprian, hwistlian, sagian, sacian, sadian, solian, siwian, sipian, yrsian, myrþrian, fuglian, fundian, fulwian, fullian, leornian, borcian, borgian, beorhtian, wohhian, etc. (List truncated at 20 verbs)

Etymology

By surface analysis, mæsse (“mass”) + -ian (infinitive suffix)

Verbs referencing "mæssian"

Middle English messen.

Sample Sentences

Cognates

-