gestrynan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of gestrynan

Infinitive

ġestrȳnan
ġestrȳnenne

Participles

Presentġestrȳnende
Pastġestrȳned

Indicative

Present

1st sing.ġestrȳne
2nd sing.ġestrȳnest; ġestrȳnst
3rd sing.ġestrȳneþ; ġestrȳnþ
1st plur.ġestrȳnaþ
2nd plur.ġestrȳnaþ
3rd plur.ġestrȳnaþ

Past

1st sing.ġestrȳnde
2nd sing.ġestrȳndest
3rd sing.ġestrȳnde
1st plur.ġestrȳndon
2nd plur.ġestrȳndon
3rd plur.ġestrȳndon

Subjunctive

Present

1st sing.ġestrȳne
2nd sing.ġestrȳne
3rd sing.ġestrȳne
1st plur.ġestrȳnen
2nd plur.ġestrȳnen
3rd plur.ġestrȳnen

Past

1st sing.ġestrȳnde
2nd sing.ġestrȳnde
3rd sing.ġestrȳnde
1st plur.ġestrȳnden
2nd plur.ġestrȳnden
3rd plur.ġestrȳnden

Imperative

Singularġestrȳn
Pluralġestrȳnaþ

Verbs conjugated like 'gestrynan'

gestrynan,

Etymology

Equivalent to ġe- + strȳnan

Sample Sentences

  • late 9th century, King Alfred's translation of Saint Augustine's Soliloquies
  • ...Gyf ðū ēnigne gōdne heorde hæbbe þe wel cunne healdan þæt þæt þū gestrēone and him befæste, scēawa hyne me; (If thou have any good steward that can well hold that which thou gettest and committest unto him, show him to me;...)
  • c. 990, Wessex Gospels, Matthew 1:2 (Abraham begat Isaac; and Isaac begat Jacob; and Jacob begat Judas and his brethren)

Cognates

-