fultuman – Old English verb conjugation

Old English verb forms of fultuman

Infinitive

fultuman
fultumenne

Participles

Presentfultumende
Past(ġe)fultumed

Indicative

Present

1st sing.fultume
2nd sing.fultumest; fultumst
3rd sing.fultumeþ; fultumþ
1st plur.fultumaþ
2nd plur.fultumaþ
3rd plur.fultumaþ

Past

1st sing.fultumde
2nd sing.fultumdest
3rd sing.fultumde
1st plur.fultumdon
2nd plur.fultumdon
3rd plur.fultumdon

Subjunctive

Present

1st sing.fultume
2nd sing.fultume
3rd sing.fultume
1st plur.fultumen
2nd plur.fultumen
3rd plur.fultumen

Past

1st sing.fultumde
2nd sing.fultumde
3rd sing.fultumde
1st plur.fultumden
2nd plur.fultumden
3rd plur.fultumden

Imperative

Singularfultum
Pluralfultumaþ

Etymology

fultum (“aid, assistance”) + -an

Sample Sentences

Cognates

-