forscieppan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of forscieppan

Infinitive

forsċieppan
forsċieppenne

Participles

Presentforsċieppende
Pastforsċeapen; forsċapen

Indicative

Present

1st sing.forsċieppe
2nd sing.forsċiepest
3rd sing.forsċiepeþ
1st plur.forsċieppaþ
2nd plur.forsċieppaþ
3rd plur.forsċieppaþ

Past

1st sing.forsċōp; forsċeōp
2nd sing.forsċōpe; forsċeōpe
3rd sing.forsċōp; forsċeōp
1st plur.forsċōpon; forsċeōpon
2nd plur.forsċōpon; forsċeōpon
3rd plur.forsċōpon; forsċeōpon

Subjunctive

Present

1st sing.forsċieppe
2nd sing.forsċieppe
3rd sing.forsċieppe
1st plur.forsċieppen
2nd plur.forsċieppen
3rd plur.forsċieppen

Past

1st sing.forsċōpe; forsċeōpe
2nd sing.forsċōpe; forsċeōpe
3rd sing.forsċōpe; forsċeōpe
1st plur.forsċōpen; forsċeōpen
2nd plur.forsċōpen; forsċeōpen
3rd plur.forsċōpen; forsċeōpen

Imperative

Singularforsċiepe
Pluralforsċieppaþ

Verbs conjugated like 'forscieppan'

forscieppan,

Etymology

From for- + sċieppan.

Sample Sentences

Cognates

-