feohtan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of feohtan

Infinitive

feohtan
feohtenne

Participles

Presentfeohtende
Past(ġe)fohten

Indicative

Present

1st sing.feohte
2nd sing.fiehst; fiehtst
3rd sing.fieht
1st plur.feohtaþ
2nd plur.feohtaþ
3rd plur.feohtaþ

Past

1st sing.feaht
2nd sing.fuhte
3rd sing.feaht
1st plur.fuhton
2nd plur.fuhton
3rd plur.fuhton

Subjunctive

Present

1st sing.feohte
2nd sing.feohte
3rd sing.feohte
1st plur.feohten
2nd plur.feohten
3rd plur.feohten

Past

1st sing.fuhte
2nd sing.fuhte
3rd sing.fuhte
1st plur.fuhten
2nd plur.fuhten
3rd plur.fuhten

Imperative

Singularfeoht
Pluralfeohtaþ

Verbs conjugated like 'feohtan'

feohtan,

Verbs similar to 'feohtan'

feortan, fleohtan, befeohtan, ehtan, feogan, feogean, feolan, feorran, fleotan, fyhtan,

Etymology

From Proto-West Germanic *fehtan. Cognate with Old Frisian fiuhta, Old Saxon fehtan, Old Dutch fehtan, Old High German fëhtan. See: Old Saxon 'fehtan', Old High German 'fëhtan'.

Verbs referencing "feohtan"

English fight, Scots fecht, Middle English fighten, Cebuano payt.

Sample Sentences

  • The Anglo-Saxon Chronicle
  • An. DCCX Hēr Beorhtfriþ ealdormon feaht wiþ Peohtas, ⁊ Īne ⁊ Nun his mæġ ġefuhton wiþ Gerente Wāla cyninge. (Year 710 In this year Prince Brightfrith fought against the Picts, and Ine and his kinsman Nun fought against Gerent, king of the Welsh.)

Cognates

-