cinan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of cinan

Infinitive

ċīnan
ċīnenne

Participles

Presentċīnende
Past(ġe)ċinen

Indicative

Present

1st sing.ċīne
2nd sing.ċīnst
3rd sing.ċīnþ
1st plur.ċīnaþ
2nd plur.ċīnaþ
3rd plur.ċīnaþ

Past

1st sing.cān
2nd sing.ċine
3rd sing.cān
1st plur.ċinon
2nd plur.ċinon
3rd plur.ċinon

Subjunctive

Present

1st sing.ċīne
2nd sing.ċīne
3rd sing.ċīne
1st plur.ċīnen
2nd plur.ċīnen
3rd plur.ċīnen

Past

1st sing.ċine
2nd sing.ċine
3rd sing.ċine
1st plur.ċinen
2nd plur.ċinen
3rd plur.ċinen

Imperative

Singularċīn
Pluralċīnaþ

Verbs conjugated like 'cinan'

cinan,

Verbs similar to 'cinan'

cidan, cigan, ginan, scinan, þinan, acwinan, æfnan, ærnan, ascinan, bidan,

Etymology

From Proto-West Germanic *kīnan, from Proto-Germanic *kīnaną (“to split; crack; germinate; sprout”). See: Proto-Germanic '*kīnaną'.

Sample Sentences

Cognates

-