Noun: þengel
Gender:
Nominative
| Singular | þenġel |
| Plural | þenglas |
Genitive
| Singular | þengles |
| Plural | þengla |
Dative
| Singular | þengle |
| Plural | þenglum |
Accusative
| Singular | þenġel |
| Plural | þenglas |
Sample Sentences
Etymology
Inherited from Proto-West Germanic *þangil, from Proto-Germanic *þangilaz. Cognate with Old Norse þengill. See: Old Norse Nouns '
þengill'.
Verbs referencing "þengel"
Old Norse Nouns
þengill.
Translations