wenon – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of wenon

Infinitive

wēnon

Participles

Presentwēnondi
Pastgiwēnod; wēnod

Indicative

Present

1st sing.wēnon
2nd sing.wēnos
3rd sing.wēnod
1st plur.wēniod
2nd plur.wēniod
3rd plur.wēniod

Past

1st sing.wēnoda
2nd sing.wēnodes
3rd sing.wēnoda
1st plur.wēnodun
2nd plur.wēnodun
3rd plur.wēnodun

Subjunctive

Present

1st sing.wēno
2nd sing.wēnos
3rd sing.wēno
1st plur.wēnion
2nd plur.wēnion
3rd plur.wēnion

Past

1st sing.wēnodi
2nd sing.wēnodis
3rd sing.wēnodi
1st plur.wēnodin
2nd plur.wēnodin
3rd plur.wēnodin

Imperative

Singularwēno
Pluralwēniod

Verbs conjugated like wenon

wenon,

Etymology

From Proto-Germanic *wainōną. See: Proto-Germanic '*wainōną'.

Sample Sentences

Cognates

-