Infinitive
smītan
Participles
| Present | smītandi |
| Past | gismitan; smitan |
Indicative
Present
| 1st sing. | smītu |
| 2nd sing. | smītis |
| 3rd sing. | smītid |
| 1st plur. | smītad |
| 2nd plur. | smītad |
| 3rd plur. | smītad |
Past
| 1st sing. | smēt |
| 2nd sing. | smiti |
| 3rd sing. | smēt |
| 1st plur. | smitun |
| 2nd plur. | smitun |
| 3rd plur. | smitun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | smīte |
| 2nd sing. | smītes |
| 3rd sing. | smīte |
| 1st plur. | smīten |
| 2nd plur. | smīten |
| 3rd plur. | smīten |
Past
| 1st sing. | smiti |
| 2nd sing. | smitis |
| 3rd sing. | smiti |
| 1st plur. | smitin |
| 2nd plur. | smitin |
| 3rd plur. | smitin |
Imperative
| Singular | smīt |
| Plural | smītad |
Verbs conjugated like smitan
smitan,
Etymology
From Proto-West Germanic *smītan.
Sample Sentences
Cognates
-