skitan – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of skitan

Infinitive

skītan

Participles

Presentskītandi
Pastgiskitan; skitan

Indicative

Present

1st sing.skītu
2nd sing.skītis
3rd sing.skītid
1st plur.skītad
2nd plur.skītad
3rd plur.skītad

Past

1st sing.skēt
2nd sing.skiti
3rd sing.skēt
1st plur.skitun
2nd plur.skitun
3rd plur.skitun

Subjunctive

Present

1st sing.skīte
2nd sing.skītes
3rd sing.skīte
1st plur.skīten
2nd plur.skīten
3rd plur.skīten

Past

1st sing.skiti
2nd sing.skitis
3rd sing.skiti
1st plur.skitin
2nd plur.skitin
3rd plur.skitin

Imperative

Singularskīt
Pluralskītad

Verbs conjugated like skitan

skitan,

Etymology

From Proto-West Germanic *skītan.

Sample Sentences

Cognates

-