runon – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of runon

Infinitive

rūnon

Participles

Presentrūnondi
Pastrūnod

Indicative

Present

1st sing.rūnon
2nd sing.rūnos
3rd sing.rūnod
1st plur.rūniod
2nd plur.rūniod
3rd plur.rūniod

Past

1st sing.rūnoda
2nd sing.rūnodes
3rd sing.rūnoda
1st plur.rūnodun
2nd plur.rūnodun
3rd plur.rūnodun

Subjunctive

Present

1st sing.rūno
2nd sing.rūnos
3rd sing.rūno
1st plur.rūnion
2nd plur.rūnion
3rd plur.rūnion

Past

1st sing.rūnodi
2nd sing.rūnodis
3rd sing.rūnodi
1st plur.rūnodin
2nd plur.rūnodin
3rd plur.rūnodin

Imperative

Singularrūno
Pluralrūniod

Verbs conjugated like runon

runon,

Etymology

From Proto-West Germanic *rūnōn.

Sample Sentences

Cognates

-