Infinitive
kuman
Participles
| Present | kumandi |
| Past | gikuman; kuman |
Indicative
Present
| 1st sing. | kumu |
| 2nd sing. | kumis |
| 3rd sing. | kumid |
| 1st plur. | kumad |
| 2nd plur. | kumad |
| 3rd plur. | kumad |
Past
| 1st sing. | quam |
| 2nd sing. | quāmi |
| 3rd sing. | quam |
| 1st plur. | quāmun |
| 2nd plur. | quāmun |
| 3rd plur. | quāmun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | kume |
| 2nd sing. | kumes |
| 3rd sing. | kume |
| 1st plur. | kumen |
| 2nd plur. | kumen |
| 3rd plur. | kumen |
Past
| 1st sing. | quāmi |
| 2nd sing. | quāmis |
| 3rd sing. | quāmi |
| 1st plur. | quāmin |
| 2nd plur. | quāmin |
| 3rd plur. | quāmin |
Verbs conjugated like kuman
kuman,
Etymology
From Proto-Germanic *kwemaną, from Proto-Indo-European *gʷem- (“to step”). See: Proto-Germanic '
*kwemaną'.
Verbs referencing "kuman"
Low Saxon kamen, Low Saxon kuemen.
Sample Sentences
Cognates
-