kraian – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of kraian

Infinitive

krāian

Participles

Presentkrāiandi
Pastgikrāian; krāian

Indicative

Present

1st sing.krāiu
2nd sing.krāis
3rd sing.krāid
1st plur.krāiad
2nd plur.krāiad
3rd plur.krāiad

Past

1st sing.krēw
2nd sing.krēwi
3rd sing.krēw
1st plur.krēwun
2nd plur.krēwun
3rd plur.krēwun

Subjunctive

Present

1st sing.krāie
2nd sing.krāies
3rd sing.krāie
1st plur.krāien
2nd plur.krāien
3rd plur.krāien

Past

1st sing.krēwi
2nd sing.krēwis
3rd sing.krēwi
1st plur.krēwin
2nd plur.krēwin
3rd plur.krēwin

Imperative

Singularkrāi
Pluralkrāiad

Verbs conjugated like kraian

kraian,

Etymology

From Proto-West Germanic *krāan (“to crow, shout”).

Sample Sentences

Cognates

-