Infinitive
ginīman
Participles
| Present | ginimandi |
| Past | ginuman |
Indicative
Present
| 1st sing. | ginimu |
| 2nd sing. | ginimis |
| 3rd sing. | ginimid |
| 1st plur. | ginīmad |
| 2nd plur. | ginīmad |
| 3rd plur. | ginīmad |
Past
| 1st sing. | ginam |
| 2nd sing. | gināmi |
| 3rd sing. | ginam |
| 1st plur. | gināmun |
| 2nd plur. | gināmun |
| 3rd plur. | gināmun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | ginīme |
| 2nd sing. | ginīmes |
| 3rd sing. | ginīme |
| 1st plur. | ginīmen |
| 2nd plur. | ginīmen |
| 3rd plur. | ginīmen |
Past
| 1st sing. | gināmi |
| 2nd sing. | gināmis |
| 3rd sing. | gināmi |
| 1st plur. | gināmin |
| 2nd plur. | gināmin |
| 3rd plur. | gināmin |
Imperative
| Singular | ginīm |
| Plural | ginīmad |
Verbs conjugated like giniman
giniman,
Etymology
Equivalent to gi- + niman. Compare Old English geniman, Middle Dutch genēmen. See: Old English '
geniman'.
Verbs referencing "giniman"
Old English
geniman.
Sample Sentences
Cognates
-