giarmon – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of giarmon

Infinitive

giarmon

Participles

Presentgiarmondi
Pastgiarmod

Indicative

Present

1st sing.giarmon
2nd sing.giarmos
3rd sing.giarmod
1st plur.giarmiod
2nd plur.giarmiod
3rd plur.giarmiod

Past

1st sing.giarmoda
2nd sing.giarmodes
3rd sing.giarmoda
1st plur.giarmodun
2nd plur.giarmodun
3rd plur.giarmodun

Subjunctive

Present

1st sing.giarmo
2nd sing.giarmos
3rd sing.giarmo
1st plur.giarmion
2nd plur.giarmion
3rd plur.giarmion

Past

1st sing.giarmodi
2nd sing.giarmodis
3rd sing.giarmodi
1st plur.giarmodin
2nd plur.giarmodin
3rd plur.giarmodin

Imperative

Singulargiarmo
Pluralgiarmiod

Etymology

From Proto-West Germanic *gaarmēn. Equivalent to gi- + armon.

Sample Sentences

Cognates

-