Infinitive
dōmian
Participles
| Present | dōmiandi |
| Past | gidōmid; dōmid |
Indicative
Present
| 1st sing. | dōmiu |
| 2nd sing. | dōmis |
| 3rd sing. | dōmid |
| 1st plur. | dōmiad |
| 2nd plur. | dōmiad |
| 3rd plur. | dōmiad |
Past
| 1st sing. | dōmda |
| 2nd sing. | dōmdes |
| 3rd sing. | dōmda |
| 1st plur. | dōmdun |
| 2nd plur. | dōmdun |
| 3rd plur. | dōmdun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | dōmie |
| 2nd sing. | dōmies |
| 3rd sing. | dōmie |
| 1st plur. | dōmien |
| 2nd plur. | dōmien |
| 3rd plur. | dōmien |
Past
| 1st sing. | dōmdi |
| 2nd sing. | dōmdis |
| 3rd sing. | dōmdi |
| 1st plur. | dōmdin |
| 2nd plur. | dōmdin |
| 3rd plur. | dōmdin |
Imperative
| Singular | dōmi |
| Plural | dōmiad |
Verbs conjugated like domian
domian,
Etymology
From Proto-West Germanic *dōmijan, from Proto-Germanic *dōmijaną. Akin to Old English dēman (earlier Old English dœ̄man), Old Norse dǿma. See: Proto-Germanic '
*dōmijaną'.
Sample Sentences
Cognates
-