domian – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of domian

Infinitive

dōmian

Participles

Presentdōmiandi
Pastgidōmid; dōmid

Indicative

Present

1st sing.dōmiu
2nd sing.dōmis
3rd sing.dōmid
1st plur.dōmiad
2nd plur.dōmiad
3rd plur.dōmiad

Past

1st sing.dōmda
2nd sing.dōmdes
3rd sing.dōmda
1st plur.dōmdun
2nd plur.dōmdun
3rd plur.dōmdun

Subjunctive

Present

1st sing.dōmie
2nd sing.dōmies
3rd sing.dōmie
1st plur.dōmien
2nd plur.dōmien
3rd plur.dōmien

Past

1st sing.dōmdi
2nd sing.dōmdis
3rd sing.dōmdi
1st plur.dōmdin
2nd plur.dōmdin
3rd plur.dōmdin

Imperative

Singulardōmi
Pluraldōmiad

Verbs conjugated like domian

domian,

Etymology

From Proto-West Germanic *dōmijan, from Proto-Germanic *dōmijaną. Akin to Old English dēman (earlier Old English dœ̄man), Old Norse dǿma. See: Proto-Germanic '*dōmijaną'.

Sample Sentences

Cognates

-