Infinitive
blīkan
Participles
| Present | blīkandi |
| Past | giblikan; blikan |
Indicative
Present
| 1st sing. | blīku |
| 2nd sing. | blīkis |
| 3rd sing. | blīkid |
| 1st plur. | blīkad |
| 2nd plur. | blīkad |
| 3rd plur. | blīkad |
Past
| 1st sing. | blēk |
| 2nd sing. | bliki |
| 3rd sing. | blēk |
| 1st plur. | blikun |
| 2nd plur. | blikun |
| 3rd plur. | blikun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | blīke |
| 2nd sing. | blīkes |
| 3rd sing. | blīke |
| 1st plur. | blīken |
| 2nd plur. | blīken |
| 3rd plur. | blīken |
Past
| 1st sing. | bliki |
| 2nd sing. | blikis |
| 3rd sing. | bliki |
| 1st plur. | blikin |
| 2nd plur. | blikin |
| 3rd plur. | blikin |
Imperative
| Singular | blīk |
| Plural | blīkad |
Verbs conjugated like blikan
blikan,
Etymology
From Proto-West Germanic *blīkan, from Proto-Germanic *blīkaną, whence also Old English blīcan. See: Proto-Germanic '
*blīkaną'.
Sample Sentences
Cognates
-