Infinitive
blāian
Participles
| Present | blāiandi |
| Past | giblāian; blāian |
Indicative
Present
| 1st sing. | blāiu |
| 2nd sing. | blāis |
| 3rd sing. | blāid |
| 1st plur. | blāiad |
| 2nd plur. | blāiad |
| 3rd plur. | blāiad |
Past
| 1st sing. | blēw |
| 2nd sing. | blēwi |
| 3rd sing. | blēw |
| 1st plur. | blēwun |
| 2nd plur. | blēwun |
| 3rd plur. | blēwun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | blāie |
| 2nd sing. | blāies |
| 3rd sing. | blāie |
| 1st plur. | blāien |
| 2nd plur. | blāien |
| 3rd plur. | blāien |
Past
| 1st sing. | blēwi |
| 2nd sing. | blēwis |
| 3rd sing. | blēwi |
| 1st plur. | blēwin |
| 2nd plur. | blēwin |
| 3rd plur. | blēwin |
Imperative
| Singular | blāi |
| Plural | blāiad |
Verbs conjugated like blaian
blaian,
Etymology
From Proto-West Germanic *blāan, from Proto-Germanic *blēaną (“to blow”), from Proto-Indo-European *bʰleh₁- (“to swell, blow up”). See: Proto-Germanic '
*blēaną'.
Sample Sentences
Cognates
-