Infinitive
Gerund
en succombant
Participles
| Present | succombant |
| Past | succombé |
Indicative
Present
| 1st sing. | succomp |
| 2nd sing. | succombes |
| 3rd sing. | succombe |
| 1st plur. | succombons |
| 2nd plur. | succombez |
| 3rd plur. | succombent |
Imperfect
| 1st sing. | succomboie; succombeie; succomboe; succombeve |
| 2nd sing. | succomboies; succombeies; succomboes; succombeves |
| 3rd sing. | succomboit; succombeit; succombot; succombeve |
| 1st plur. | succombiiens; succombiens |
| 2nd plur. | succombiiez; succombiez |
| 3rd plur. | succomboient; succombeient; succomboent; succombevent |
Preterite
| 1st sing. | succombai |
| 2nd sing. | succombas |
| 3rd sing. | succomba |
| 1st plur. | succombames |
| 2nd plur. | succombastes |
| 3rd plur. | succomberent |
Future
| 1st sing. | succomberai |
| 2nd sing. | succomberas |
| 3rd sing. | succombera |
| 1st plur. | succomberons |
| 2nd plur. | succomberoiz; succombereiz; succomberez |
| 3rd plur. | succomberont |
Conditional
| 1st sing. | succomberoie; succombereie |
| 2nd sing. | succomberoies; succombereies |
| 3rd sing. | succomberoit; succombereit |
| 1st plur. | succomberiiens; succomberiens |
| 2nd plur. | succomberiiez; succomberiez |
| 3rd plur. | succomberoient; succombereient |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | succomp |
| 2nd sing. | succons |
| 3rd sing. | succont |
| 1st plur. | succombons |
| 2nd plur. | succombez |
| 3rd plur. | succombent |
Imperfect
| 1st sing. | succombasse |
| 2nd sing. | succombasses |
| 3rd sing. | succombast |
| 1st plur. | succombissons; succombissiens |
| 2nd plur. | succombissoiz; succombissez; succombissiez |
| 3rd plur. | succombassent |
Imperative
| 2nd sing. | succombe |
| 1st plur. | succombons |
| 2nd plur. | succombez |
Etymology
Inherited from Latin succumbere. See: Latin '
succumbō'.
Verbs referencing "succomber"
English
succumb.
Sample Sentences
Cognates
-