plaindre – Old French verb conjugation

Old French verb forms of plaindre

Infinitive

plaindre
avoir plaint

Gerund

en plaignant

Participles

Presentplaignant
Pastplaint

Indicative

Present

1st sing.plaing
2nd sing.plainz
3rd sing.plaint
1st plur.plaignons
2nd plur.plaigniez
3rd plur.plaignent

Imperfect

1st sing.plaignoie; plaigneie
2nd sing.plaignoies; plaigneies
3rd sing.plaignoit; plaigneit
1st plur.plaigniiens; plaigniens
2nd plur.plaigniiez; plaigniez
3rd plur.plaignoient; plaigneient

Preterite

1st sing.plains
2nd sing.plainsis
3rd sing.plainst
1st plur.plainsimes
2nd plur.plainsistes
3rd plur.plainstrent

Future

1st sing.plaindrai
2nd sing.plaindras
3rd sing.plaindra
1st plur.plaindrons
2nd plur.plaindroiz; plaindreiz; plaindrez
3rd plur.plaindront

Conditional

1st sing.plaindroie; plaindreie
2nd sing.plaindroies; plaindreies
3rd sing.plaindroit; plaindreit
1st plur.plaindriiens; plaindriens
2nd plur.plaindriiez; plaindriez
3rd plur.plaindroient; plaindreient

Subjunctive

Present

1st sing.plaigne; plange
2nd sing.plaignes; planges
3rd sing.plaigne; plange
1st plur.plaigniens; plaignons; plangiens; planjons
2nd plur.plaigniez; plangiez
3rd plur.plaignent; plangent

Imperfect

1st sing.plainsisse
2nd sing.plainsisses
3rd sing.plainsist
1st plur.plainsissons; plainsissiens
2nd plur.plainsissoiz; plainsissez; plainsissiez
3rd plur.plainsissent

Imperative

2nd sing.plaing
1st plur.plaignons
2nd plur.plaigniez

Verbs conjugated like plaindre

estraindre, destraindre, ataindre, plaindre, conplaindre, complaindre,

Etymology

From Latin plangere. See: Latin 'plangō'.

Verbs referencing "plaindre"

French plaindre.

Sample Sentences

  • Mult oïssiez plorer e plaindre. (There was much crying and wailing.) [c. 1170, Wace, Le Roman de Rou:]

Cognates

-