Infinitive
Gerund
en mitiguant
Participles
| Present | mitiguant |
| Past | mitigué |
Indicative
Present
| 1st sing. | mitic |
| 2nd sing. | mitigues |
| 3rd sing. | mitigue |
| 1st plur. | mitiguons |
| 2nd plur. | mitiguez |
| 3rd plur. | mitiguent |
Imperfect
| 1st sing. | mitiguoie; mitigueie; mitiguoe; mitigueve |
| 2nd sing. | mitiguoies; mitigueies; mitiguoes; mitigueves |
| 3rd sing. | mitiguoit; mitigueit; mitiguot; mitigueve |
| 1st plur. | mitiguiiens; mitiguiens |
| 2nd plur. | mitiguiiez; mitiguiez |
| 3rd plur. | mitiguoient; mitigueient; mitiguoent; mitiguevent |
Preterite
| 1st sing. | mitiguai |
| 2nd sing. | mitiguas |
| 3rd sing. | mitigua |
| 1st plur. | mitiguames |
| 2nd plur. | mitiguastes |
| 3rd plur. | mitiguerent |
Future
| 1st sing. | mitiguerai |
| 2nd sing. | mitigueras |
| 3rd sing. | mitiguera |
| 1st plur. | mitiguerons |
| 2nd plur. | mitigueroiz; mitiguereiz; mitiguerez |
| 3rd plur. | mitigueront |
Conditional
| 1st sing. | mitigueroie; mitiguereie |
| 2nd sing. | mitigueroies; mitiguereies |
| 3rd sing. | mitigueroit; mitiguereit |
| 1st plur. | mitigueriiens; mitigueriens |
| 2nd plur. | mitigueriiez; mitigueriez |
| 3rd plur. | mitigueroient; mitiguereient |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | mitic |
| 2nd sing. | mitis |
| 3rd sing. | mitit |
| 1st plur. | mitiguons |
| 2nd plur. | mitiguez |
| 3rd plur. | mitiguent |
Imperfect
| 1st sing. | mitiguasse |
| 2nd sing. | mitiguasses |
| 3rd sing. | mitiguast |
| 1st plur. | mitiguissons; mitiguissiens |
| 2nd plur. | mitiguissoiz; mitiguissez; mitiguissiez |
| 3rd plur. | mitiguassent |
Imperative
| 2nd sing. | mitigue |
| 1st plur. | mitiguons |
| 2nd plur. | mitiguez |
Etymology
Borrowed from Latin mītigāre. See: Latin '
mītigō'.
Verbs referencing "mitiguer"
French
mitiger.
Sample Sentences
Cognates
-