justicier – Old French verb conjugation

Old French verb forms of justicier

Infinitive

justicier
avoir justicié

Gerund

en justiçant

Participles

Presentjustiçant
Pastjusticié

Indicative

Present

1st sing.justiz
2nd sing.justices
3rd sing.justice
1st plur.justiçons
2nd plur.justiciez
3rd plur.justicent

Imperfect

1st sing.justiçoie; justiceie; justiçoe; justicieve
2nd sing.justiçoies; justiceies; justiçoes; justicieves
3rd sing.justiçoit; justiceit; justiçot; justicieve
1st plur.justiciiens; justiciens
2nd plur.justiciiez; justiciez
3rd plur.justiçoient; justiceient; justiçoent; justicievent

Preterite

1st sing.justiçai
2nd sing.justiças
3rd sing.justiça
1st plur.justiçames
2nd plur.justiçastes
3rd plur.justicierent

Future

1st sing.justicerai
2nd sing.justiceras
3rd sing.justicera
1st plur.justicerons
2nd plur.justiceroiz; justicereiz; justicerez
3rd plur.justiceront

Conditional

1st sing.justiceroie; justicereie
2nd sing.justiceroies; justicereies
3rd sing.justiceroit; justicereit
1st plur.justiceriiens; justiceriens
2nd plur.justiceriiez; justiceriez
3rd plur.justiceroient; justicereient

Subjunctive

Present

1st sing.justiz
2nd sing.justiz
3rd sing.justizt
1st plur.justiçons
2nd plur.justiciez
3rd plur.justicent

Imperfect

1st sing.justiçasse
2nd sing.justiçasses
3rd sing.justiçast
1st plur.justicissons; justicissiens
2nd plur.justicissoiz; justicissez; justicissiez
3rd plur.justiçassent

Imperative

2nd sing.justice
1st plur.justiçons
2nd plur.justiciez

Etymology

justice + -ier, or from an unattested Latin *iustitiō.

Sample Sentences

  • Ains q'il soit vespres t'arai ci justicié (I will service justice on you before it's evening) [12ᵗʰ Century, Unknown, Raoul de Cambrai:]

Cognates

-