fuir – Old French verb conjugation

Old French verb forms of fuir

Infinitive

fuir
avoir foï; fuï

Gerund

en fuiant

Participles

Presentfuiant
Pastfoï; fuï

Indicative

Present

1st sing.fui
2nd sing.fuis
3rd sing.fuit
1st plur.fuions
2nd plur.fuiiez
3rd plur.fuient

Imperfect

1st sing.fuioie; fuieie
2nd sing.fuioies; fuieies
3rd sing.fuioit; fuieit
1st plur.fuiiiens; fuiiens
2nd plur.fuiiiez; fuiiez
3rd plur.fuioient; fuieient

Preterite

1st sing.foï; fuï
2nd sing.foïs; fuïs
3rd sing.foï; fuï
1st plur.foïmes; fuïmes
2nd plur.foïstes; fuïstes
3rd plur.foïrent; fuïrent

Future

1st sing.fuirai
2nd sing.fuiras
3rd sing.fuira
1st plur.fuirons
2nd plur.fuiroiz; fuireiz; fuirez
3rd plur.fuiront

Conditional

1st sing.fuiroie; fuireie
2nd sing.fuiroies; fuireies
3rd sing.fuiroit; fuireit
1st plur.fuiriiens; fuiriens
2nd plur.fuiriiez; fuiriez
3rd plur.fuiroient; fuireient

Subjunctive

Present

1st sing.fuie
2nd sing.fuies
3rd sing.fuie
1st plur.fuiiens; fuions
2nd plur.fuiiez
3rd plur.fuient

Imperfect

1st sing.foïsse; fuïsse
2nd sing.foïsses; fuïsses
3rd sing.foïst; fuïst
1st plur.foïssons; foïssiens; fuïssons; fuïssiens
2nd plur.foïssoiz; foïssez; foïssiez; fuïssoiz; fuïssez; fuïssiez
3rd plur.foïssent; fuïssent

Imperative

2nd sing.fui
1st plur.fuions
2nd plur.fuiiez

Verbs conjugated like fuir

fuir,

Etymology

Inherited from Vulgar Latin *fūgīre, from Latin fugere. See: Latin 'fugiō'.

Verbs referencing "fuir"

French fuir.

Sample Sentences

Cognates

-