fandre – Old French verb conjugation

Old French verb forms of fandre

Infinitive

fandre
avoir fandu

Gerund

en fandant

Participles

Presentfandant
Pastfandu

Indicative

Present

1st sing.fant
2nd sing.fanz
3rd sing.fant
1st plur.fandons
2nd plur.fandez
3rd plur.fandent

Imperfect

1st sing.fandoie; fandeie
2nd sing.fandoies; fandeies
3rd sing.fandoit; fandeit
1st plur.fandiiens; fandiens
2nd plur.fandiiez; fandiez
3rd plur.fandoient; fandeient

Preterite

1st sing.fandi
2nd sing.fandis
3rd sing.fandié
1st plur.fandimes
2nd plur.fandistes
3rd plur.fandierent

Future

1st sing.fandrai
2nd sing.fandras
3rd sing.fandra
1st plur.fandrons
2nd plur.fandroiz; fandreiz; fandrez
3rd plur.fandront

Conditional

1st sing.fandroie; fandreie
2nd sing.fandroies; fandreies
3rd sing.fandroit; fandreit
1st plur.fandriiens; fandriens
2nd plur.fandriiez; fandriez
3rd plur.fandroient; fandreient

Subjunctive

Present

1st sing.fande
2nd sing.fandes
3rd sing.fande
1st plur.fandons
2nd plur.fandez
3rd plur.fandent

Imperfect

1st sing.fandisse
2nd sing.fandisses
3rd sing.fandist
1st plur.fandissons; fandissiens
2nd plur.fandissoiz; fandissez; fandissiez
3rd plur.fandissent

Imperative

2nd sing.fant
1st plur.fandons
2nd plur.fandez

Etymology

Latin findō.

Sample Sentences

Cognates

-