conquerre – Old French verb conjugation

Old French verb forms of conquerre

Infinitive

conquerre
avoir conquis

Gerund

en conquerant

Participles

Presentconquerant
Pastconquis

Indicative

Present

1st sing.conquier
2nd sing.conquiers
3rd sing.conquiert
1st plur.conquerons
2nd plur.conquerez
3rd plur.conquierent

Imperfect

1st sing.conqueroie; conquereie
2nd sing.conqueroies; conquereies
3rd sing.conqueroit; conquereit
1st plur.conqueriiens; conqueriens
2nd plur.conqueriiez; conqueriez
3rd plur.conqueroient; conquereient

Preterite

1st sing.conquis
2nd sing.conqueṣis
3rd sing.conquist
1st plur.conqueṣimes
2nd plur.conqueṣistes
3rd plur.conquisdrent

Future

1st sing.conquerrai
2nd sing.conquerras
3rd sing.conquerra
1st plur.conquerrons
2nd plur.conquerroiz; conquerreiz; conquerrez
3rd plur.conquerront

Conditional

1st sing.conquerroie; conquerreie
2nd sing.conquerroies; conquerreies
3rd sing.conquerroit; conquerreit
1st plur.conquerriiens; conquerriens
2nd plur.conquerriiez; conquerriez
3rd plur.conquerroient; conquerreient

Subjunctive

Present

1st sing.conquiere; conquierge
2nd sing.conquieres; conquierges
3rd sing.conquiere; conquierge
1st plur.conquerons; conquiergiens; conquierjons
2nd plur.conquerez; conquiergiez
3rd plur.conquierent; conquiergent

Imperfect

1st sing.conqueṣisse
2nd sing.conqueṣisses
3rd sing.conqueṣist
1st plur.conqueṣissons; conqueṣissiens
2nd plur.conqueṣissoiz; conqueṣissez; conqueṣissiez
3rd plur.conqueṣissent

Imperative

2nd sing.conquier
1st plur.conquerons
2nd plur.conquerez

Verbs conjugated like conquerre

cunquerre, aquerre, enquerre, conquerre, querre, requerre,

Etymology

From Latin conquaerere, variant of conquīrere. Equivalent to con- + querre. See: Latin 'conquaerō'.

Verbs referencing "conquerre"

English conquer, French conquérir, Middle English conqueren.

Sample Sentences

Cognates

-