coltiver – Old French verb conjugation

Old French verb forms of coltiver

Infinitive

coltiver
avoir coltivé

Gerund

en coltivant

Participles

Presentcoltivant
Pastcoltivé

Indicative

Present

1st sing.coltif
2nd sing.coltives
3rd sing.coltive
1st plur.coltivons
2nd plur.coltivez
3rd plur.coltivent

Imperfect

1st sing.coltivoie; coltiveie; coltivoe; coltiveve
2nd sing.coltivoies; coltiveies; coltivoes; coltiveves
3rd sing.coltivoit; coltiveit; coltivot; coltiveve
1st plur.coltiviiens; coltiviens
2nd plur.coltiviiez; coltiviez
3rd plur.coltivoient; coltiveient; coltivoent; coltivevent

Preterite

1st sing.coltivai
2nd sing.coltivas
3rd sing.coltiva
1st plur.coltivames
2nd plur.coltivastes
3rd plur.coltiverent

Future

1st sing.coltiverai
2nd sing.coltiveras
3rd sing.coltivera
1st plur.coltiverons
2nd plur.coltiveroiz; coltivereiz; coltiverez
3rd plur.coltiveront

Conditional

1st sing.coltiveroie; coltivereie
2nd sing.coltiveroies; coltivereies
3rd sing.coltiveroit; coltivereit
1st plur.coltiveriiens; coltiveriens
2nd plur.coltiveriiez; coltiveriez
3rd plur.coltiveroient; coltivereient

Subjunctive

Present

1st sing.coltif
2nd sing.coltis
3rd sing.coltit
1st plur.coltivons
2nd plur.coltivez
3rd plur.coltivent

Imperfect

1st sing.coltivasse
2nd sing.coltivasses
3rd sing.coltivast
1st plur.coltivissons; coltivissiens
2nd plur.coltivissoiz; coltivissez; coltivissiez
3rd plur.coltivassent

Imperative

2nd sing.coltive
1st plur.coltivons
2nd plur.coltivez

Etymology

Learned borrowing from Medieval Latin cultīvō.

Sample Sentences

Cognates

-