waien – Old Dutch verb conjugation

Old Dutch verb forms of waien

Infinitive

wāien

Participles

Presentwāiendi
Pastwāit; giwāit

Indicative

Present

1st sing.wāio; wāion
2nd sing.wāis; wāist
3rd sing.wāit
1st plur.wāien
2nd plur.wāit
3rd plur.wāient

Past

1st sing.wiew; wāida
2nd sing.wiewi; wāidos
3rd sing.wiew; wāida
1st plur.wiewun; wāidun
2nd plur.wiewut; wāidut
3rd plur.wiewun; wāidun

Subjunctive

Present

1st sing.wāie
2nd sing.wāies; wāiest
3rd sing.wāie
1st plur.wāien
2nd plur.wāiet
3rd plur.wāien

Past

1st sing.wiewi; wāidi
2nd sing.wiewi; wāidis
3rd sing.wiewi; wāidi
1st plur.wiewin; wāidin
2nd plur.wiewit; wāidit
3rd plur.wiewin; wāidin

Imperative

Singularwāi
Pluralwāit

Verbs conjugated like waien

waien,

Etymology

Sample Sentences

Cognates

-