stincan – Old Dutch verb conjugation

Old Dutch verb forms of stincan

Infinitive

stincan

Participles

Presentstincandi
Paststuncan; gistuncan

Indicative

Present

1st sing.stinco; stincon
2nd sing.stinkis; stinkist
3rd sing.stinkit
1st plur.stincon
2nd plur.stinket
3rd plur.stincont

Past

1st sing.stanc
2nd sing.stunki; stunkis
3rd sing.stanc
1st plur.stuncun
2nd plur.stuncut
3rd plur.stuncun

Subjunctive

Present

1st sing.stinke
2nd sing.stinkes; stinkest
3rd sing.stinke
1st plur.stinken
2nd plur.stinket
3rd plur.stinken

Past

1st sing.stunki
2nd sing.stunki; stunkis
3rd sing.stunki
1st plur.stunkin
2nd plur.stunkit
3rd plur.stunkin

Imperative

Singularstinc
Pluralstinket

Verbs conjugated like stincan

stincan,

Etymology

Sample Sentences

Cognates

-