anar – Occitan verb conjugation

Occitan verb forms of anar

Nominal Forms

Infinitiu: anar
Gerondiu: anant
Participi passat: anat

Cognates

-

Indicatiu

Present

ieu	vau
tu	vas
el	va
nosautres	anam
vosautres	anatz
eles	van

Passat compausat

ieu	soi anat
tu	ès; sès anat
el	es anat
nosautres	sèm anats
vosautres	sètz anats
eles	son anats

Imperfach

ieu	anavi
tu	anavas
el	anava
nosautres	anàvem
vosautres	anàvetz
eles	anavan

Plus que perfach

ieu	èri anat
tu	èras anat
el	èra anat
nosautres	èrem anats
vosautres	èretz anats
eles	èran anats

Preterit

ieu	anèri
tu	anères
el	anèt
nosautres	anèrem
vosautres	anèretz
eles	anèron

Preterit compausat

ieu	foguèri anat
tu	foguères anat
el	foguèt anat
nosautres	foguèrem anats
vosautres	foguèretz anats
eles	foguèron anats

Futur

ieu	anarai
tu	anaràs
el	anarà
nosautres	anarem
vosautres	anaretz
eles	anaràn

Futur anterior

ieu	serai anat
tu	seràs anat
el	serà anat
nosautres	serem anats
vosautres	seretz anats
eles	seràn anats

Subjunctive

Present

ieu	ane
tu	anes
el	ane
nosautres	anem
vosautres	anetz
eles	anen

Passat

ieu	siá anat
tu	siás anat
el	siá anat
nosautres	siam anats
vosautres	siatz anats
eles	sián anats

Imparfach

ieu	anèsse
tu	anèsses
el	anèsse
nosautres	anèssem
vosautres	anèssetz
eles	anèsson

Plus que perfach

ieu	foguèsse anat
tu	foguèsses anat
el	foguèsse anat
nosautres	foguèssem anats
vosautres	foguèssetz anats
eles	foguèsson anats

Conditional

Present

ieu	anariái
tu	anariás
el	anariá
nosautres	anariam
vosautres	anariatz
eles	anarián

Passat

ieu	seriái anat
tu	seriás anat
el	seriá anat
nosautres	seriam anats
vosautres	seriatz anats
eles	serián anats

Imperatiu

tu	vai
nosautres	anem
vosautres	anatz

Verbs conjugated like 'anar'

anar, ir, vàser,

Verbs similar to 'anar'

ajar, alar, ancar, andar, antar, arnar, aunar, banar, canar, fanar,

Etymology

From Old Occitan anar, annar, from Early Medieval Latin andāre, of uncertain origin. See: Old Occitan 'anar'.

Sample Sentences

Translations