brenne – Norwegian verb conjugation

Norwegian verb forms of brenne

Nominal Forms

Infinitive: brenne
Present participle: Past participle: brent

Cognates

-

Indicative

Present

jegbrenner
dubrenner
hanbrenner
vibrenner
derebrenner
debrenner

Present Perfect

jeghar brent
duhar brent
hanhar brent
vihar brent
derehar brent
dehar brent

Past

jegbrant; brente
dubrant; brente
hanbrant; brente
vibrant; brente
derebrant; brente
debrant; brente

Past Perfect

jeghadde brent
duhadde brent
hanhadde brent
vihadde brent
derehadde brent
dehadde brent

Future

jegvil brenne
duvil brenne
hanvil brenne
vivil brenne
derevil brenne
devil brenne

Future Perfect

jegvil ha brent
duvil ha brent
hanvil ha brent
vivil ha brent
derevil ha brent
devil ha brent

Conditional

Present

jegville brenne
duville brenne
hanville brenne
viville brenne
dereville brenne
deville brenne

Perfect

jegville ha brent
duville ha brent
hanville ha brent
viville ha brent
dereville ha brent
deville ha brent

Imperative

dubrenn

Verbs conjugated like 'brenne'

brenne, renne,

Verbs similar to 'brenne'

renne, banne, bende, benke, beregne, blekne, blende, bråne, breie, breke,

Translations

Etymology

From Danish brænde (“to burn”). The modern spelling is introduced through the influence from oral Norwegian. See: Danish 'brænde'.

Verbs referencing "brenne"

English burn.

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences

  • De brente meg. De brente nakken min. De brente føttene mine. (Emancipation)
  • Lykke til. Der er han ! Buongiorno, vennen. Hvor brenner det ? (Heart Parade)