bløffe – Norwegian verb conjugation

Norwegian verb forms of bløffe

Nominal Forms

Infinitive: bløffe
Present participle: Past participle: bløffet

Cognates

-

Indicative

Present

jegbløffer
dubløffer
hanbløffer
vibløffer
derebløffer
debløffer

Present Perfect

jeghar bløffet
duhar bløffet
hanhar bløffet
vihar bløffet
derehar bløffet
dehar bløffet

Past

jegbløffet
dubløffet
hanbløffet
vibløffet
derebløffet
debløffet

Past Perfect

jeghadde bløffet
duhadde bløffet
hanhadde bløffet
vihadde bløffet
derehadde bløffet
dehadde bløffet

Future

jegvil bløffe
duvil bløffe
hanvil bløffe
vivil bløffe
derevil bløffe
devil bløffe

Future Perfect

jegvil ha bløffet
duvil ha bløffet
hanvil ha bløffet
vivil ha bløffet
derevil ha bløffet
devil ha bløffet

Conditional

Present

jegville bløffe
duville bløffe
hanville bløffe
viville bløffe
dereville bløffe
deville bløffe

Perfect

jegville ha bløffet
duville ha bløffet
hanville ha bløffet
viville ha bløffet
dereville ha bløffet
deville ha bløffet

Imperative

dubløff

Verbs conjugated like 'bløffe'

adle, agne, aksle, akte, aktevie, albue, amme, anfekte, ange, angre, anke, ankre, anmode, anordne, anrette, anskaffe, antaste, antyde, arme, arte, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'bløffe'

bjeffe, blafre, bløme, bløte, klaffe, loffe, løfte, nøffe, plaffe, sløyfe,

Translations

Etymology

From English bluff. See: English 'bluff'.

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences

  • Han bløffa bare! Han har ikke noe våpen! (He was only bluffing! He doesn't have any weapons!)
  • Hun lærer dem å bløffe med kunnskaper de ikke eier, fremmede språk de ikke kan (She's teaching them to bluff with knowledge they don't have, foreign languages they can't speak) [1946, Harald Bayer, Henrik Wergeland, Aschehoug:]