åpenbare – Norwegian verb conjugation

Norwegian verb forms of åpenbare

Nominal Forms

Infinitive: åpenbare
Present participle: Past participle: åpenbart

Cognates

-

Indicative

Present

jegåpenbarer
duåpenbarer
hanåpenbarer
viåpenbarer
dereåpenbarer
deåpenbarer

Present Perfect

jeghar åpenbart
duhar åpenbart
hanhar åpenbart
vihar åpenbart
derehar åpenbart
dehar åpenbart

Past

jegåpenbarte
duåpenbarte
hanåpenbarte
viåpenbarte
dereåpenbarte
deåpenbarte

Past Perfect

jeghadde åpenbart
duhadde åpenbart
hanhadde åpenbart
vihadde åpenbart
derehadde åpenbart
dehadde åpenbart

Future

jegvil åpenbare
duvil åpenbare
hanvil åpenbare
vivil åpenbare
derevil åpenbare
devil åpenbare

Future Perfect

jegvil ha åpenbart
duvil ha åpenbart
hanvil ha åpenbart
vivil ha åpenbart
derevil ha åpenbart
devil ha åpenbart

Conditional

Present

jegville åpenbare
duville åpenbare
hanville åpenbare
viville åpenbare
dereville åpenbare
deville åpenbare

Perfect

jegville ha åpenbart
duville ha åpenbart
hanville ha åpenbart
viville ha åpenbart
dereville ha åpenbart
deville ha åpenbart

Imperative

duåpenbar

Translations

Etymology

From Middle Low German openbaren, via Old Norse opinbera.

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences