finir – Norman verb conjugation

Norman verb forms of finir

Infinitive

finir

Gerund

finissant

Auxiliary

aveir1

Participles

Masculine, singularfini
Feminine, singularfinie
Masculine, pluralfinis
Feminine, pluralfinies

Indicative

Present

1st sing.finis
2nd sing.finis
3rd sing.finit
1st plur.finissoms
2nd plur.finissez
3rd plur.finissent

Imperfect

1st sing.finisseis
2nd sing.finisseis
3rd sing.finisseit
1st plur.finissioms
2nd plur.finissiez
3rd plur.finisseient

Past Historic

1st sing.finis
2nd sing.finis
3rd sing.finit
1st plur.finîmes
2nd plur.finîtes
3rd plur.finîtrent

Future

1st sing.finirai
2nd sing.finiras
3rd sing.finira
1st plur.finiroms
2nd plur.finirez
3rd plur.finiront

Conditional

1st sing.finireis
2nd sing.finireis
3rd sing.finireit
1st plur.finirioms
2nd plur.finiriez
3rd plur.finireient

Subjunctive

Present

1st sing.finisse
2nd sing.finisses
3rd sing.finisse
1st plur.finissioms
2nd plur.finissiez
3rd plur.finissent

Imperfect

1st sing.finisse
2nd sing.finisse
3rd sing.finît; finisse
1st plur.finissioms
2nd plur.finissiez
3rd plur.finissent

Imperative

Present

2nd sing.finis
1st plur.finissoms
2nd plur.finissez

Past

Etymology

Sample Sentences

Cognates

-