coincer – Mirandese verb conjugation

Mirandese verb forms of coincer

Nominal Forms

Infinitive: coincer
Past participle: coincido
Gerund: coincendo

Conjugated Infinitive

coincer
coinceres
coincer
coincermos
coincerdes
coinceren

Indicative

Present

yocoinço
tucoinces
elcoince
nóscoincemos
bóscoinceis
eilhescoincen

Past

yocoincie
tucoincies
elcoincie
nóscoinciemos
bóscoinciedes
eilhescoincien

Future

yocoincerei
tucoincerás
elcoincerá
nóscoinceremos
bóscoincereis
eilhescoinceran

Preterite

yocoinci
tucoinciste
elcoinciu
nóscoincimos
bóscoincistes
eilhescoincírun

Pluperfect

yocoincira
tucoinciras
elcoincira
nóscoincíramos
bóscoincírades
eilhescoincíran

Subjunctive

Present

yocoinça
tucoinças
elcoinça
nóscoinçamos
bóscoinçades
eilhescoinçan

Past

yocoincisse
tucoincisses
elcoincisse
nóscoincíssemos
bóscoincíssedes
eilhescoincíssen

Future

yocoincir
tucoincires
elcoincir
nóscoincirmos
bóscoincirdes
eilhescoincíren

Conditional

yocoincerie
tucoinceries
elcoincerie
nóscoinceriemos
bóscoinceriedes
eilhescoincerien

Imperative

coinci
coincei

Translations

Etymology

Inherited from Latin cognōscō. See: Latin 'cognōscō', Latin 'cognōscō'.

Cognates

-